Danıştay 3. Daire E.2018/4034 K.2022/645

Dava konusu istem: Davacının bazı giderlerinin ticari faaliyetiyle ilgili olmadığı ve bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2011 yılının Ocak-Mart, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup süresi geçen geçici verginin tahakkuk ettirilmeyeceği ihbarnamelerde açık olarak belirtildiğinden bu yönden davanın incelenemeyeceği, dava konusu cezanın üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2011 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, Mahkemelerinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla kaldırıldığından kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle geçici vergi yönünden dava incelenmeksizin reddedilmiş, vergi ziyaı cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin 2011 yılında bir kısım ticari mal satışlarını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve faaliyet konusu ile ilgisi olmayan giderleri ya da gider olarak nitelendirilmeyecek tutarları defter kayıtlarına yansıttığı vergi inceleme raporuyla sabit olduğundan kesilen cezada hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Dava konusu geçici vergi tarhiyatının matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatını kaldıran karara karşı yapılan temyiz başvurusunu sonuçlandıran Dairemizin 23/02/2022 tarih ve E:2018/4033, K:2022/643 sayılı kararının ''Karşı Oy''unda belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca Daire Kararına katılmıyoruz.