Danıştay 3. Daire E.2018/4375 K.2021/5824

Dava konusu istem: Davacı tarafından, borç sorgu listesinden öğrenilen 2007 ila 2009 yıllarına ilişkin muhtelif vergi ve cezalar ile hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu borçlara ilişkin ihbarnamelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre mahalle muhtarına imzalatılmak suretiyle usulsüz olarak tebliğ edildiği dikkate alındığında, usulüne uygun olarak tarh ve tebliğ edilen bir vergi tahakkukundan söz edilemeyeceğinden, davacı adına yapılan tahakkuk ve hesaplanan gecikme faizinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergiler ve hesaplanan gecikme faizleri kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilerek kesinleştirildiği, dava konusu vergi ve cezalara ilişkin ödeme emirlerine karşı dava açılmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.