Danıştay 3. Daire E.2018/443 K.2021/1259

Dava konusu istem: Davacının, tarafına ihbar ikramiyesi ödenmesi için yaptığı başvurunun zımnen reddine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen ihbar ikramiyesi raporunda, davacı tarafından ihbarda bulunulan dört mükellefle ilgili olarak yapılan vergi incelemelerinin kaynağının davacının ihbarı olmadığı, Mersin İl Emniyet Müdürlüğü ile Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma olduğu, incelemenin sonuçlanmasına yakın bir zaman kala verdiği soyut ifadeler nedeniyle ihbar ikramiyesi ödenmemesi gerektiği kanaat ve sonucuna yer verildiği ancak, davacının soruşturmanın başında "X muhbir" olarak verdiği ifadesinden sonra teknik takibe başlandığı ve vergi kayıp ve kaçağının ortaya çıkarılmasını sağladığı,

ödenmeyen ihbar ikramiyesinin tarafına ödenmesi talebiyle açık kimliğiyle yaptığı 10/11/2014 tarihli başvurusunda on yedi farklı mükellef hakkında ihbarda bulunduğunu bildirdiği halde davalı idarece altı mükellef hakkında inceleme gerçekleştirildiği, 22/01/2014 tarihli İhbar İkramiyesi Raporu'nda davacının ihbarı ile tahakkuk eden vergi ve kesilen cezalar arasında bir sebep-sonuç ilişkisi yani illiyet bağının bulunmadığına dair somut tespitlerin araştırılmadığı, vergi ya da kesilen ceza bulunup bulunmadığı hususunda dahi tam bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhbar ikramiyesi görüş raporunda ihbar ikramiyesi ödenmemesi gerektiği sonucuna varıldığı, ihbar ikramiyesi ödenmesi için gerekli şartlar oluşmadığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.