Danıştay 3. Daire E.2018/4869 K.2021/5108

Dava konusu istem: Davacı adına, taahhüdüne uygun üretim yapmadığı ve düzenlediği sentetik tiner muhteviyatlı tüm faturaların sahte olduğundan bahisle 2010 yılının Şubat ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu üç katlı vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin matrahı yönünden bağlı olduğu 2010 yılının Şubat, Mart ila Aralık dönemleri için yapılan özel tüketim vergisi tarhiyatına karşı açılan dava Mahkemelerinin … Tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiğinden salınan cezalı vergide hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi tekniği raporunda yer alan iddiaların hukuki dayanağının bulunmadığı,, karşıt inceleme yapılmadan tiner üretiminde kullanılmak taahhüdüyle satın alınan solvent türevlerinin ve üretim katkı maddelerinin üretime dahil edilmeden hammadde olarak satıldığı iddialarının gerçeği yansıtmadığı, günlük satış tutarının günlük üretim kapasitesinden yüksek olmasının nedeninin stok satışları olduğu, üretici firma olduklarından ve müşterilerinin nakliyelerini kendileri sağladıklarından nakliye belgesi düzenlenmediği, kapasite raporundaki verilerin dışına çıkılmasının tiner üretimine ölçü olamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının alımda bulunduğu firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarında sahte fatura tanzim ettikleri hususu somut olarak tespit edildiği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.