Danıştay 3. Daire E.2018/5002 K.2021/5962

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediği, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği ve 8000 TL'yi aşan bazı ödemelerini banka ve benzeri finans kurumlarınca düzenlenen belgelerle tevsik etmediği yolunda saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ile mükerrer 355. maddesinin 1. ve 4. fıkraları uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin yazının usulüne uygun tebliğine rağmen mücbir sebep bulunmaksızın incelemeye ibraz edilmediği ve 8.000 TL'yi aşan ödemelerin banka kanalıyla gerçekleştirilmediğinin anlaşıldığı olayda indirimlerin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. ve 4. fıkraları uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı,

aynı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesinin 1. ve 4. fıkraları uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezaları yönünden dava reddedilmiş, 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Alımlarının bir kısmını sahte fatura ile belgelendirdiği hususu sabit olan davacı adına 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.