Danıştay 3. Daire E.2018/5122 K.2021/2941

Dava konusu istem: Davacı vakfın iktisadi işletmesi nezdinde 2011 ve 2012 yılları için yapılan tam vergi incelemesi sonucunda tanzim olunan vergi inceleme raporunda yıl içinde stopaj suretiyle ödenen vergilerin, yıllık safi kurum kazancı üzerinden hesaplanan kurumlar vergisinden fazla olması nedeniyle iadesi önerilen toplam 15.315.129,19-TL tutarın mahsup ve iadesi talebiyle yapılan başvurunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali ve söz konusu tutarın faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, iadesi istenen tutarlara karşılık bir kısmının davacının vergi borçlarına mahsup edildiği, bir kısmının ise emanet hesabına alındığı anlaşıldığından, alacağın aslı yönünden karar verilemeyeceği, iade yapılamaması davacının mükellefiyet tesis ettirmemesi ve zamanında iade istemiyle başvuruda bulunmamasından dolayı kendi kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle alacak aslı yönünden karar verilmesine yer olmadığına, faiz talebi hakkında ise beyanname verilip iade talebinde bulunulduğu tarihten iadenin yapıldığı tarihe kadar hesaplanacak yasal faizin davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin faiz talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALAR

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kurumlar vergisi iade talebinin haklı ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.