Danıştay 3. Daire E.2018/534 K.2021/1352

Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 ve 2010 yılının muhtelif dönemlerine ait gelir vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ve özel usulsüzlük cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … ile … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu 1 takip numaralı ödeme emrine dayanak olan vergi ve cezalara ait ihbarnamelerin, davacının ikametgah adresinde tebliğ yoluna gidilmesine karşın adreste bulunamama nedeniyle tebliğ edilemediği hususunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 102. maddesinde öngörülen şahıslara imzalatılmak suretiyle tutanak haline getirilmediği, 2 takip numaralı ödeme emri içeriği kamu alacağına ilişkin ihbarnamelerin ise 213 sayılı Kanun'un tebligatla ilgili hükümleri yerine, usulüne aykırı şekilde, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, dolayısıyla kamu alacağının usulüne uygun olarak kesinleştiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının adresinde bulunmadığı hususunun adres tespit tutanağıyla tespiti sonucu posta yoluyla tebliğ edilemeyen ihbarnamelerin ilanen tebligat yapılarak kesinleştirilmesi üzerine vadesinde ödenmeyen söz konusu borçlar için davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.