Danıştay 3. Daire E.2018/536 K.2021/4362

Dava konusu istem: Davacı şirketin banka hesapları ile araçları üzerine uygulanan e-hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu e-hacizlerin dayanağı olan ödeme emrine karşı açılan davada, ödeme emri içeriği ihbarnamelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, ihbarnamelerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda düzenlenmiş olan kurallara uygun şekilde tebliğ edilip usulüne uygun biçimde kesinleştirilmiş bir kamu alacağı olmadan düzenlendiği gerekçesiyle ödeme emrinin yürütülmesinin durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından, uygulanan e-hacizlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu e-hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

E-haciz işlemlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.