Danıştay 3. Daire E.2018/5375 K.2021/5596

Dava konusu istem: Davacının gayrimenkul satışlarından elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2011 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1.bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki saptamalardan, 2011 yılında satışını gerçekleştirdiği gayrimenkullerden elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, somut tespit olmaksızın özel usulsüzlük cezası kesilemeyeceği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, 2011 yılında adlarına tapu devir işlemleri gerçekleştirilen şahısların ifadeleri ve beyanları ile tapu bilgileri dikkate alınarak altı adet gayrimenkul satışı gerçekleştirdiğinin saptandığı, diğer altı adet gayrimenkulün satıldığı şahıslara ulaşılamaması nedeniyle ifadelerine başvurulamayan kişilere yapılan satışlar için ... Geçici Takdir Komisyonunca belirlenen emsal satış tutarları esas alınmak suretiyle dava konusu tarhiyatın yapıldığı, söz konusu satışlar için fatura düzenlenmediği ve belgesiz alış yaptığından bahisle 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1.bendi uyarınca özel usulsüzlük cezası kesildiği anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrasında verilmesi ve alınması icap eden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi ile özel usulsüzlük cezasının, alıcı ifadesine dayanmayan satışlar ve belgesiz alışlardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

Yukarıda sözü edilen yasal düzenleme uyarınca belge düzenlenmesini veya alınmasını gerektiren bir işlemde, belge verilmediğinin veya alınmadığının açıkça tespit edilmesi halinde özel usulsüzlük cezası kesilebileceğinin kabulü gerekmektedir.

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda, 2011 yılında altı adet taşınmazı, adlarına tapu devir işlemleri gerçekleştirilen şahısların ifadeleri ve tapu sicil bilgileri üzerinden hangi tarihte, kimlere, hangi bedelle, satıp teslim ettiğinin tespit edildiği olayda, bu satışlara ilişkin ilgili dönemde belge düzenlemediğinin açıkça ortaya konulduğu dikkate alındığında, kesilen özel usulsüzlük cezasının söz konusu satışlardan kaynaklanan kısmının hukuka uygun olduğu sonucuna varıldığından Vergi Mahkemesi kararının, özel usulsüzlük cezasının anılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk bulunmamıştır.