Danıştay 3. Daire E.2018/6389 K.2021/2996

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı kurumlar vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ile aynı yılın Ekim-Aralık dönemine ait vergi ziyaı cezasından oluşan kamu alacağının tahsili için düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Ödeme emri içeriği vergi ve cezaların davacı adına takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyata ilişkin olduğu ve davacının zaman aşımı süresinin dolmasına 46 gün kala 16/11/2015 tarihinde takdire sevk edildiği olayda Mahkemelerince verilen ara kararına idarece gönderilen cevapta,

takdir komisyonu kararlarının … tarih ve … sayılı kayıt numarası ile davalı idare kayıtlarına girdiği bildirildiğinden ve buna göre duran zaman aşımının kaldığı yerden başlamasını müteakip 03/12/2016 tarihinde tebliğ edilen vergi ve ceza ihbarnamelerine konu alacak 46 gün içinde en geç 02/12/2016 tarihinde tebliğ olunması gerekirken bu süre geçirilmek suretiyle zaman aşımına uğradığından, zaman aşımına uğramış olan alacağın ödeme emriyle istenilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Zamanaşımının bulunmadığı, ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.