Danıştay 3. Daire E.2018/6437 K.2022/1074

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Gaziantep Büyükşehir Belediyesi'nden ihale yoluyla satın alınan taşınmaz için, satış bedeli üzerinden ödenen katma değer vergisinin, sözü edilen gayrimenkul tesliminin 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 4. bendinin (p) alt bendi kapsamında vergiden istisna olduğundan bahisle iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 3065 Sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun "Sosyal ve Askeri Amaçlı İstisnalarla Diğer İstisnalar" başlıklı 17. maddesinin "Diğer İstisnalar" başlıklı 4. bendinin 18/01/2017 tarih ve 6770 Sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik (p) alt bendi uyarınca, belediyeler ve il özel idarelerin mülkiyetindeki taşınmazların satışı suretiyle gerçekleşen devir ve teslimlerin katma değer vergisinden istisna olduğu,

aynı Kanun'un, 6770 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 9. maddesi ile eklenen Geçici 36. maddesinde, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce belediyeler ve il özel idareleri tarafından iktisadi işletme oluşturmaksızın yapılan taşınmaz teslimlerinde katma değer vergisi aranmayacağı, bu nedenle geçmişe dönük herhangi bir tarhiyat yapılmayacağı, daha önce yapılmış olan tarhiyatlardan varsa açılmış olan davalardan feragat edilmesi kaydıyla vazgeçileceği, tahakkuk eden tutarların terkin edileceği,

tahsil edilen tutarların red ve iade edilmeyeceği, bu maddenin uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı'nın yetkili olduğuna dair bir geçiş hükmünün getirildiği ve bu hükmün 27/01/2017 tarihinde yürürlüğe girdiği, ihale yoluyla satılan taşınmaz için hesaplanan katma değer vergisinin ilgili Belediye hesabına 10/01/2017 tarihinde yatırıldığı,

beyannamenin verilmesi üzerine 21/02/2017 tarihinde verginin tarh ve tahakkuk ettiği dikkate alındığında, belediyece satılan taşınmazın katma değer vergisinden istisna olduğunun kabulü gerektiğinden ve davacıdan alınmaması gereken bir verginin tahsil edildiği sonucuna ulaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlem iptal edilmiş, ödenen tutarın iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlığa konu verginin 2016 yılının Aralık ayında doğduğu ve ilgili beyannamenin 2017 yılının Ocak ayında verildiği dikkate alındığında, davanın süresinde açılmadığı, söz konusu vergi Gaziantep Büyükşehir Belediyesince tahsil edildiğinden husumetin kendilerine yöneltilemeyeceği, Katma Değer Vergisi Kanunu'na eklenen Geçici 36. maddenin 27/01/2017 tarihinde yürürlüğe girdiği ve bu tarihten sonra gerçekleşecek devir ve teslimlere uygulanması gerektiği dolayısıyla yürürlük tarihinden önce tahsil edilen tutarların iade edilemeyeceği, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Katma değer vergisi beyannamesinin 24/02/2017 tarihinde verildiği dolayısıyla davanın süresinde ve doğru hasımla açıldığı, belediye ve il özel idarelerinin mülkiyetindeki taşınmaz devir ve teslimlerinin katma değer vergisinden istisna olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.