Danıştay 3. Daire E.2018/6686 K.2021/5772

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu Tasfiye Halinde …Metal ve İnşaat Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla maaş hesabına uygulanan haczin kaldırılması ve haczedilen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu hacze dayanak alınan ve davacı adına düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirleri içeriği kamu alacağının davacının 03/04/2008 tarihinde tasfiye memuru olarak atandığı tarihten önceki dönemleri kapsadığı dolayısıyla davacı söz konusu borçlardan sorumlu tutulamayacağından maaş hesabına uygulanan hacizde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle haciz kaldırılarak kesilen tutarların yasal faizi ile birlikte iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haczin dayanağı olan ödeme emirleri dava konusu edilmeyerek kesinleştiğinden uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinde, tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, bu ödevlerin yerine getirilmemesi yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen vergi ve buna bağlı alacakların kanuni ödevlerini yerine getirmeyenlerin varlıklarından alınacağı, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu'nun mükerrer 35. maddesinde ise, tüzel kişilerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacaklarının kanuni temsilcilerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edileceği kurala bağlanmıştır.

Davacının temsil yetkisinin 03/04/2008 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanan ilanla başladığı, asıl borçlu şirketin defter ve belgelerini ibraz etmemesi nedeniyle, davacının kanuni temsilcilik sıfatını haiz olduğu 19/10/2011 tarihinde defter belge ibraz yazısının kendisine tebliğ edildiği halde ibraz edilmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezasının ödenmemesi nedeniyle kamu alacağının tahsili amacıyla ödeme emri düzenlendiği anlaşılmıştır.

Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler uyarınca kanuni temsilcinin sorumluluğu temsil yetkisinin kesilen cezanın ilgili olduğu dönemde yetkisi devam eden davacı adına düzenlenen ödeme emrinin kesinleşmesi sonrası maaş haczi yapılmasında hukuka aykırılık bulunmadığından, dava konusu haciz kaldırılarak kesilen tutarların yasal faizi ile birlikte iadesine yönelik karara yöneltilen istinaf başvurusunun reddine dair Vergi Dava Dairesinin özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla tesis edilen maaş haczinin kaldırılması ve yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası yönünden bozulması gerektiği oyuyla Daire Kararına katılmıyorum.