Danıştay 3. Daire E.2018/712 K.2021/6132

Dava konusu istem: Davacı şirketin kat karşılığı inşaat sözleşmesi kapsamında teslim aldığı arsa karşılığında düzenlediği gider pusulasında tutar belirtilmemesi nedeniyle adına 2016 yılı için 213 Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1.bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket ile arsa sahibi arasında yapılan sözleşmenin trampa sözleşmesi niteliği taşımadığı, arizi olarak yapılan sözleşmede arsa sahibi tarafından tapuda müteahhit adına arsanın kayıt ve tescil edilmediği, arsa sahiplerince müteahhit şirkete arsa satışı söz konusu olmadığı dolayısıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 234. maddesi uyarınca gider pusulası düzenleme zorunluluğu bulunmadığından kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına, arsa sahiplerine teslim edilen daireler için düzenlediği gider pusulasında tutar belirtilmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.