Danıştay 3. Daire E.2018/994 K.2021/5579

Dava konusu istem: Davacının, yasal defter ve belgelerin incelemeye ibraz etmediği ve alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2011 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi ve mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Defter ve belge isteme yazısının tebliğine karşın söz konusu defter ve belgeler mücbir sebep bulunmaksızın incelemeye ibraz edilmediğinden yapılan tarhiyatta ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık görülmediği, uyuşmazlık konusu 2011 Ekim dönemi için iki adet ihbarname düzenlendiği,

vergi inceleme raporunda bu dönem için 23.417,82 TL vergi aslı salınması ve üç kat vergi ziyaı cezasının kesilmesi gerektiğinin ifade edildiği ve bu tutarlar için 2016/23 sayılı ihbarname tanzim edildiği halde aynı dönem için vergi inceleme raporunda yer almayan 9.418,50 TL vergi aslı salındığı ve tekerrür hükümleri uygulanarak üç kat vergi ziyaı cezası kesildiğinin görüldüğü, sözü edilen dönem için 2016/11 sayılı ihbarnamede yer alan tutarın 2012 yılı için düzenlenen vergi inceleme raporundaki 2012 Ekim dönemi için tarh edilmesi gereken vergi ve kesilecek ceza olduğu,

2010 yılı için kesilip 2012 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınmayacağı, alımların sahte fatura ile belgelendirilmesi nedeniyle 213 sayılı Kanun'un 353.maddesi uyarınca ceza kesilemeyeceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve mükerrer 355. madde uyarınca kesilen özel usulsüz cezası yönünden dava reddedilmiş, 2016/11 sayılı ihbarname içeriği tarhiyat ile vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı ve 353.madde uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına salınan vergi ve kesilen cezaların hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.