Danıştay 3. Daire E.2019/1188 K.2021/2532

Dava konusu istem: Davacı adına, gerçeği yansıtmayan ihracat faturası düzenlediği ve alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan vergi inceleme raporuna dayanılarak 2015 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, 2015 vergilendirme dönemine ilişkin olarak 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun kapsamında gelir vergisi yönünden matrah artırımında bulunduğu, bir mükellefin sahte fatura kullanıldığı veya düzenlendiği yönündeki iddianın, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 134. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak yapılacak inceleme sonucunda düzenlenecek vergi inceleme raporu ile tespit edilebileceği,

6736 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarih itibarıyla davacı hakkında sahte belge kullandığı veya düzenlediği yönünde herhangi bir vergi tekniği ya da vergi inceleme raporunun bulunmadığı, 03/07/2017 tarih ve 2017-A-3286/13 sayılı Vergi Tekniği Raporu ile davacının 2015 takvim yılı hesap ve işlemleri incelenerek sahte fatura düzenleme ve kullanma iddiası yönünden somut tespitlere yer verildiği, ancak bu raporun 6736 sayılı Kanun'un yayımı tarihinden sonra düzenlendiği, 23/06/2016 tarih ve 2016-B-211/7 sayılı Görüş ve Öneri Raporunun da davacının sahte fatura kullandığı ve düzenlendiği iddiası yönünden somut tespit ve deliller içermediği,

bu nedenle davacının 6736 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında usulüne uygun olarak matrah artırımından yararlandığı halde bu husus dikkate alınmayarak yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, 23/06/2016 tarih ve 7 sayılı Görüş ve Öneri Raporunda, sahte fatura düzenleme ve kullanma yönünden organizasyon içerisinde yer aldığı belirtildiğinden, matrah artırım hükümlerinin göz önüne alınmadığı, yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

6736 Sayılı Kanunu'nun öngördüğü şekilde matrah artırımında bulunduğundan, hakkında yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanunun 19/08/2016 tarih ve 29806 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girdiği, davacının ise 11/10/2016 tarihinde 2015 vergilendirme dönemine ilişkin olarak matrah artırımında bulunduğu görülmektedir.

Ancak, 6736 sayılı Kanunun yayımlandığı tarihten önce sahte fatura düzenlediği veya kullandığı yönünde vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş raporlarla yapılan bir tespit bulunan mükelleflerin, anılan Kanunun 5. maddesinin 9. fıkrası uyarınca matrah artırımı hükümlerinden faydalanma olanağı bulunmamaktadır.

Olayda, 23/06/2016 tarih ve 2016-B-211/7 sayılı Görüş ve Öneri Raporu ile davacının, 2015 yılında sahte belge organizasyonu kurarak haksız katma değer vergisi iadesi aldıkları tespit edilen ihracatçı mükelleflerin alt firmalarına sahte satış faturası düzenlediği yönünde tespitler yapılmıştır.

Bu durumda, 6736 sayılı Kanunun yayım tarihinden önce davacı hakkında sahte belge düzenlediği yönünde tespit bulunduğu anlaşıldığından, anılan Kanunun 5. maddesinin 9. fıkrası uyarınca matrah artırım hükümlerinden yararlanamayacağı sonucuna varıldığından, temyiz istemi kabul edilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire Kararı'na katılmıyorum.