Danıştay 3. Daire E.2019/1524 K.2022/908

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2000 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ve hesaplanan fon payı ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamenin, davacının adresinde bulunamaması nedeniyle ilanen tebliğ edildiğinin anlaşıldığı olayda, 09/06/2005 tarihli adres tespit tutanağında tespit edilen yeni adresinde tebligat denenmeksizin doğrudan ilanen tebliğ usulsüz olduğundan dava dilekçesinde belirtilen 16/11/2016 tarihinde öğrenildiğinin kabulü gereken tarhiyatın zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ihbarnamenin usule uygun tebliğ edildiği ve tarhiyatın zaman aşımına uğramadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ:Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.