KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/1686 E., 2021/1684 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2021
- Esas No
- 2019/1686
- Karar No
- 2021/1684
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyon kararına dayanılarak 2010 yılının Ocak-Mart ve Nisan-Haziran dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına, somut bir tespit bulunmaksızın yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Defter ve beyannameleri gerçek durumu yansıtmayan davacı adına, mükellef dosyası, haricen yapılan araştırmalar ve hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu done alınmak suretiyle takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2019/1686, K. 2021/1684, 1 Nisan 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama