Danıştay 3. Daire E.2019/1792 K.2022/1755

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 yılında Norveç ülkesindeki faaliyetinden doğan vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Türkiye Cumhuriyeti ile Norveç Krallığı arasında Gelir Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirilmenin Önlenmesi ve Vergi Kaçakçılığına Engel Olma Anlaşmasının 27. maddesinin 3. fıkrasında, bir akit Devletin alacağının, bu Devletin mevzuatı uyarınca icra yoluyla istenebildiği ve borçlunun o esnada bu Devletin mevzuatı uyarınca alacağın tahsilatını engelleyemediği durumda, söz konusu alacağın, bu Devletin yetkili makamının talebi üzerine diğer Akit Devletin yetkili makamınca tahsil edilmek amacıyla kabul edileceği, bu alacağın, diğer Devlet tarafından,

kendi alacağıymış gibi kendi vergilerinin icrası ve tahsilatına uyguladığı mevzuat hükümlerine göre tahsil edileceği, 6. fıkrasında ise bir Akit Devlet alacağının varlığı, geçerliliği veya tutarlarıyla ilgili davaların diğer Akit Devletin mahkemeleri veya idari kuruluşlarına getirilemeyeceği düzenlemesi karşısında, davacı iddialarının ödeme emri içeriği borcun varlığına ilişkin olduğu ve bu hususun ancak Norveç mahkemelerinde açılacak davalarda değerlendirilebileceği,

öte yandan davalı idarece 25/04/2017 tarihli dilekçe ekinde sunulan 24/04/2017 tarihli düzeltme fişinden dava konusu ödeme emrinin 44.568,10 TL'lik kısmının terkin edildiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle ödeme emrinin terkin edilen kısmına ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, kalan kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adil yargılanma hakkının ihlal edildiği, Norveç Krallığındaki malvarlığının akıbetini bilmediği, söz konusu malvarlığının tüm vergi borçlarına yeteceği, Norveç Krallığında dava açabilmek için kendilerine süre verilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Usulüne uygun yürürlüğe girmiş uluslararası anlaşmaların kanun niteliğinde olduğu, davacının söz konusu vergi borçlarını ödediğini kanıtlayamadığından Norveç Krallığıyla ülkemiz arasında imzalanan anlaşma gereğince ödeme emri düzenlenmesinin zorunlu olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.