Danıştay 3. Daire E.2019/2126 K.2022/2630

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak söz konusu faturalara sayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2011 yılının Şubat ila Kasım dönemleri ile 2012 yılının Ocak ve Mart dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ve 2011 yılının Şubat ila Ağustos dönemleri için kesilen üç kat, aynı yılın Eylül ila Kasım dönemleri ile 2012 yılının Ocak ve Mart dönemleri için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı. Gıda Turizm İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi,. Parça Madeni Yağ Petrol Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi, …, … …,. İnşaat Malzemeleri Metal Hırdavat ve Havalandırma Sanayi Ticaret Limited Şirketi,. Metal Hırdavat İnşaat ve Yapı Malzemeleri Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,. Tarım Teknolojileri İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, …,.

Oto Yedek Parça Madeni Yağlar İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi,.

İnşaat Turzim Gıda …Tekstil Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan saptamalardan, düzenledikleri faturaların gerçeği yansıtmadığı sonucuna ulaşıldığından, yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği, tekerrür uygulanmasına esas alınan cezaya ilişkin belgelerin dosyaya sunulmaması nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinde öngörülen şartların ispatlanamadığı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Kanun'un 339. maddesine göre kendisine vergi ziyaı cezası kesilen mükelleflere, cezanın kesinleştiği bu tarihi takip eden yılın başından itibaren beş yıl içinde tekrar vergi ziyaı cezası kesilmesi durumunda artırım uygulanabileceği, aksi yorumun yasanın konuluşundaki maksada uygun düşmeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.