Danıştay 3. Daire E.2019/2438 K.2022/927

Dava konusu istem: Davacının kiracı olduğu taşınmazlarda bulunan özel maliyet bedeli niteliğini haiz iktisadi kıymetlerini bedelsiz olarak kiralayanlara devretmesi nedeniyle Ocak 2016 dönemi için adına re'sen salınan katma değer vergisi, tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ve aynı Kanun'un 352. maddesinin 1. fıkrasının 3. bendi uyarınca kesilen usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kiraladığı gayrimenkuller için yapılan elektrik, havalandırma, doğalgaz ve su tesisatı ile asma tavan ve zemin kaplama gibi tadilata ilişkin giderler özel maliyet bedeli olarak muhasebeleştirilmiş olmakla birlikte söz konusu harcamaların kiralanan gayrimenkullerin ekonomik değerini devamlı suretle artırdığına ve bahse konu iktisadi kıymetlerin tamamının kiralayana bırakıldığına ilişkin herhangi bir somut tespit bulunmadığından eksik incelemeye ve varsayıma dayalı olarak gerçekleştirilen tarhiyatta ve kesilen cezalarda hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının kiraladığı gayrimenkullerin iktisadi kıymetini devamlı surette artıracak harcamalarda bulunduğu, taşınmazların tahliyesi neticesinde ise söz konusu kıymetleri mülk sahibine devrettiği dolayısıyla yapılan tarhiyat ile kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.