KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/2491 E., 2020/4681 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2020
- Esas No
- 2019/2491
- Karar No
- 2020/4681
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hakimi ...'nin açıklamaları dinlenilerek işin gereği görüşülüp düşünüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İLGİLİ MEVZUAT
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasının, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki halinde Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Yargı yerlerince verilen kararlardan, ancak davanın tarafları aleyhine sonuç doğuran hüküm fıkralarına karşı yasal başvuru yolları kullanılabilecek olup davacı adına 2012 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür nedeniyle artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile ayrıca kesilen özel usulsüzlük cezasına karşı açılan davada; bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile özel usulsüzlük cezası yönünden davayı reddeden, vergi ziyaı cezasının bir katı aşan ve tekerrüre isabet eden kısmını ise kaldıran ...
Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının; vergi ziyaı cezasının bir katını aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Üçüncü Dairesinin 20/02/2017 tarih ve E:2016/9530, K:2017/964 sayılı kararıyla bozulması üzerine söz konusu bozma hükmüne uyulmak suretiyle verilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin kararın bozulmasının istenmesinde hukuki yararı bulunmayan davalının temyiz isteminin iincelenmeksizin reddi gerekmiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2019/2491, K. 2020/4681, 19 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama