KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/2523 E., 2020/4417 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2020
- Esas No
- 2019/2523
- Karar No
- 2020/4417
- Temyiz eden (davalı)
- ...
- Vekili
- ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- ...
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, düzenlenen 11/02/2013 tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle ödeme emri iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Borçlu şirketin; vergi borçlarını yapılandırarak dava açma hakkından vazgeçtiği ve söz konusu borçları vadesi geçtiği halde ödemediği, borcu karşılamaya yetecek mal varlığının bulunmadığının tespit edildiği, bunun üzerine amme borçlarının, davacıdan tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 24/09/2018 tarih ve E:2016/11699 K:2018/5579 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2019/2523, K. 2020/4417, 3 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama