Danıştay 3. Daire E.2019/2542 K.2021/4227

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, satışı yapılan 40 adet konut tesliminden dolayı indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisinin iadesi talebinin reddine yönelik ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile 297.631,78-TL tutarındaki katma değer vergisinin iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine 03/07/2017 tarih ve 30113 sayılı ile Resmi Gazete'de yayımlanan Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği dikkate alınarak hazırlanan bilirkişi raporunda, davacı tarafından satışı yapılan konutların net alanının 138,47893 metrekare olduğu, olay tarihinde yürürlükte bulunan Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği uyarınca konutların net alanının tespitinin yapılması gerekmekte ise de, her iki yönetmeliğin incelenmesi neticesinde, konutların net alanının saptanması ile ilgili olarak yönetmelikler arasında fark bulunmadığı sonucuna varıldığı,

uyuşmazlık konusu konutların net alanı 150 metrekareden daha düşük olduğundan katma değer vergisi iadesi isteminin reddinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiş ve 297.631,78-TL tutarındaki katma değer vergisinin iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İade talebi üzerine idarelerince yapılan yoklamada dairelerin net alanının 158,2 metrekare civarında olduğunun tespit edildiği, inşaat projesinde dairelerin antre hariç hesaplandığı, antrelerin eklenmesiyle net alanının 150 metrekare üzerinde olacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.