Danıştay 3. Daire E.2019/3445 K.2021/1483

Dava konusu istem: Davacı adına, kaçak akaryakıt organizasyonu dahilinde oluşan adi ortaklıktan payına düşen ticari kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamaları içeren vergi tekniği raporu esas alınarak düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca 2012 yılının Eylül dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu cezaya ilişkin ihbarnamenin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligatla ilgili hükümleri yerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre 02/01/2018 tarihinde muhtarlığa bırakılmak suretiyle tebliğ edildiği görüldüğünden, en geç 31/12/2017 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken bu süre geçirildikten sonra düzenlenen ihbarnameyle duyurulan vergi ziyaı cezasının zamanaşamına uğradığı gerekçesiyle ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ihbarnamenin bilinen adresine gidilmesine rağmen bulunmaması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhtarlığa bırakılmak suretiyle tebliğ edilmesinin hukuka uygun olduğu, 31/12/2017 tarihi hafta sonu tatiline rastladığından zamanaşımının gerçekleşmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.