Danıştay 3. Daire E.2019/3493 K.2020/4956

Dava konusu istem: Davacı adına, 2005 yılına ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ile gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen 07/05/2012 tarih ve 48 takip nolu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 101.maddesinde belirlenen bilinen adreslere tebligat yapıldıktan sonra yeniden bildirilen adrese gidilmesi gerekmediği, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 55.maddesindeki ödeme emrine itiraz sebeplerinin bulunmadığı, usulüne uygun tebliğ edilen dava konusu ödeme emrinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz başvurusunun hukuki dayanaktan yoksun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya uyma üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecek olup, temyiz istemine konu yapılan kararın, Danıştay Üçüncü Dairesinin 23/03/2017 tarih ve E:2016/1987, K:2017/2025 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.