Danıştay 3. Daire E.2019/3960 K.2021/3108

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2009 ve 2010 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle indirimlerinin reddi suretiyle sonraki yıllara devreden katma değer vergisinin olmadığı da gözetilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca Ocak ila Nisan, Temmuz ve Ağustos 2011 dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, …Bölge İdare Mahkemesi.

Vergi Dava Dairesinin … tarih E:…, K:… sayılı kararı ile kaldırılması üzerine davanın yeniden incelendiği, Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasında verilen ara kararı ile davacı şirketin 2009 ve 2010 yıllarına ait defter ve belgelerinin idareye gönderilmesi sonucunda tanzim edilen … tarih ve …sayılı Görüş ve Öneri Raporu'na göre davacı şirketin 2009 yılında hakkında sahte belge düzenlediği yönünde vergi tekniği raporu bulunan. Boya Sanayi Limited Şirketi ile.

Boya Yem Tohumculuk İmalat Eğitim İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden, 2010 yılında ise yine haklarında sahte belge düzenledikleri yönünde vergi tekniği raporları tanzim edilen. Boya Yem Tohumculuk İmalat Eğitim İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile.

Kimyevi Boya Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden aldığı faturaları yasal defterlere kaydettiğinin saptandığı, söz konusu faturalar içeriği katma değer vergilerinin reddi suretiyle önceki yıllardan devreden indirilebilecek katma değer vergisinin azaltıldığı da gözetilerek yeniden beyan tablosu oluşturulduğu, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, 2010 yılına ilişkin olarak davacı şirket hakkında hazırlanan görüş ve öneri raporu gereğince hüküm tesis edildiği,

dava konusu tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporunda da ödenecek fark vergileri, dönem ve miktar olarak görüş ve öneri raporuyla uyumlu olduğundan sonucu itibariyle hukuka uygun bulunan söz konusu rapor esas alınarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, raporda vergi ziyaı cezasının bir kat olarak kesilmesi gerektiği belirtildiğinden vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının hukuka aykırı düştüğü gerekçesiyle katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının defter ve belgelerinin istenmesine dair yazının şirket yetkilisine tebliğ edilmesine rağmen herhangi bir mücbir sebep ileri sürülmeden ibraz edilmediği, Ba-Bs formlarının incelenmesinden 2010 yılında … Kimyevi Boya Sanayi Ticaret Limited Şirketi'ne ait faturaları kayıtlarına intikal ettirdiği tespit edildiğinden davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporu esas alınarak tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirketin defter ve belgelerinin ibrazına ilişkin … tarih ve … sayılı yazının, işyeri adresinde 14/10/2014 tarihinde tebliğ edilmesine karşın ibraz edilememesi üzerine düzenlenen vergi tekniği raporu dayanak alınan vergi inceleme raporuyla katma değer vergisi indirimlerinin reddi ile sonraki yıllara devreden indirilebilecek katma değer vergisi olmadığının dikkate alınması suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca dava konusu cezalı verginin salındığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 253. maddesinde, bu Kanun'a göre defter tutmak mecburiyetinde olanların, tuttukları defterlerle üçüncü kısımda yazılı vesikaları ilgili bulundukları yılı izleyen takvim yılından başlayarak beş yıl süre ile muhafaza etmek; 256. maddesinde ise, mükelleflerin muhafaza etmek zorunda oldukları her türlü defter, belge ve kayıtları muhafaza süresi içinde yetkili makam ve memurların talebi üzerine ibraz ve inceleme için arz etmek zorunda oldukları kurala bağlanmıştır.

Aynı Kanun'un 359. maddesinin (a-2) işaretli bendinde, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerde sabit olduğu halde defter ve belgelerin vergi incelemesi yapmaya yetkili kimselere ibraz edilmemesi "gizleme" eylemi olarak tanımlanmış ve vergi kanunlarına göre tutulan veya düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan defter ve belgeleri gizleyenler hakkında 359. madde hükümlerinin uygulanacağı kuralına yer verilmiş, 344. maddesinin 3. fıkrasında ise vergi ziyaına 359. maddedeki fiillerle yol açılması halinde vergi ziyaı cezasının üç kat uygulanacağı hüküm altına alınmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Vergi Usul Kanunu'nda, vergi ziyaı cezasının ziyaa uğratılan verginin kaç katına göre hesaplanacağı, eylemin niteliğine göre tayin edilmiş olup, ibraz yükümlüğünü yerine getirememesine neden gösterdiği durumları kanıtlayamayıp, zorlayıcı bir nedene bağlı olmaksızın defter ve belgeleri incelemeye yetkili olanlara ibraz etmeyen ve bu eylemi yukarıda yer verilen 359. madde kapsamında bulunan davacı adına, ziyaa uğratılan verginin üç katı düzeyinde vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından ve uyuşmazlığın niteliği,

matrahın bulunuş şekli ve benzeri sebepler cezanın üç kattan bir kata indirilmesini hukuka uygun kılmayacağından, vergi mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının bir kata indirilmesine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusunun reddinde hukuka uygunluk görülmemiştir.