Danıştay 3. Daire E.2019/4155 K.2022/3813

Dava konusu istem: Davacı adına, özel hesap döneminde yüklenmiş olduğu katma değer vergisini ancak vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılında indirim konusu yapabileceğinden bahisle 2014 yılının Ekim dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından özel hesap dönemi içinde yüklenilen ve usulüne uygun olarak indirim konusu edilen katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinde hiç bir ayrıma yer verilmeksizin indirim hakkının vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılını takip eden takvim yılı aşılmamak şartıyla, ilgili vesikaların kanuni defterlere kaydedildiği vergilendirme döneminde kullanılabileceği kural altına alındığından dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

3065 sayılı Kanun'un 29. maddesinde yer alan "takvim yılı" ibaresinden" özel hesap dönemine tabi mükellefler için "özel hesap dönemi" olarak anlaşılması gerektiği, uygulamada da Maliye Bakanlığınca bu şekilde kabul edildiği gibi 08/08/2011 tarihinde çıkarılan 60 Seri Nolu sirküler ile vazgeçilen bu uygulamanın 31/01/2018 tarihinde yürürlüğe giren Katma Değer Vergisi Genel Uygulama Tebliği uyarınca geri dönüldüğü tekrar belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.