Danıştay 3. Daire E.2019/4381 K.2022/2963

Dava konusu istem: Davacı adına, İflas Halinde … Anonim Şirketi'nden alınamayan 2001 ila 2010 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla şirket yetkilisi ...'in mirasçısı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve ... ila … takip numaralı ödeme emirlerinin dava konusu edilen kısımlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un borçlunun ölümü başlıklı 7. maddesinde, borçlunun ölümü halinde, mirası reddetmemiş mirasçılar hakkında da bu kanun hükümlerinin tatbik edileceği, borçlunun ölümünden evvel başlamış olan muamelelere devam olunacağının düzenlendiği, söz konusu maddenin uygulanabilmesi için mirasın reddedilmemiş olması gerektiği, dava konusu olayda ise davacı tarafından mirasın reddi talebiyle açılan davada, … Sulh Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davanın kabulü ile mirasın kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiği anlaşıldığından, davacının mirasçı sıfatıyla takibinin mümkün olmadığı gerekçesiyle ödeme emirlerinin dava konusu edilen kısmı iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.