Danıştay 3. Daire E.2019/4605 K.2022/3390

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … İnşaat Taahhüt Metal Nakliyat İç ve Dış Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla adına kayıtlı ''İstanbul İli, Kağıthane İlçesi, … Mahallesi … cilt, … sahife … ada … parsel''deki taşınmazına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin, ... Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptal edildiği, öte yandan, söz konusu ödeme emrinde yer alan tutarın 202.404,39 TL, haciz varakası ile uygulanan haciz miktarının ise 355.974,70 TL olduğu, Mahkemelerince bu hususa ilişkin olarak verilen ara kararı üzerine davalı idare tarafından dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, davacı adına başkaca ödeme emri düzenlenmediği anlaşıldığından ödeme emrinde gösterilen miktarı aşan kısmın da hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davacının taşınmazına uygulanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçludan alınamayan amme alacağının tahsili amacıyla uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Hakkında usulsüz olarak düzenlenen ödeme emrinin iptal edildiği bu sebeple gayrimenkulüne uygulanan haczin hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.