Danıştay 3. Daire E.2019/4761 K.2022/2540

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, adi ortaklığın ortağı olarak komisyon geliri elde ettiği yolunda saptamaları içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2011 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının da arasında bulunduğu kişiler tarafından sahte fatura düzenlenmek suretiyle komisyon geliri elde edildiğinden bahisle dava konusu tarhiyat yapılmış ise de şirketler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarında, muhasebe işlemlerini gerçekleştiren davacının, sahte fatura düzenleme organizasyonu içerisinde yer aldığı yönünde somut tespit olmadığı, yüksek tutarda indirilecek katma değer vergisi beyan etmesine rağmen Ba bildiriminde bulunmaması ve beyannamelerin üzerine ismini yazmamasının da sahte fatura düzenleme faaliyeti içinde olduğunu göstermeyeceği sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporunun hazırlama aşamasında gerçekleştirilen araştırmanın amacının, davacının da dâhil olduğu sahte fatura organizasyonu kurma ve bu yolla vergi kaçakçılığına sebep olmasına ilişkin olduğu, salınan cezalı vergide hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Vergi Mahkemesi ve istinaf merciince verilen kararların hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.