Danıştay 3. Daire E.2019/5033 K.2021/3401

Dava konusu istem: Davacı adına, arsası üzerine inşa ettiği binanın bağımsız bölümlerinden bir kısmının satışından elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle 2011 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyat ve özel usulsüzlük cezasının dayanağı vergi inceleme raporunun atıfta bulunduğu vergi tekniği raporunun ihbarname ekinde tebliğ edilmemesinin esasa etkili şekil hatası olduğu ve davacının savunma hakkını kısıtladığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının arsası üzerine inşa ettiği binanın bağımsız bölümlerinden bir kısmının satışından elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle davacı hakkında tesis edilen mükellefiyet işlemi … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla iptal edildiğinden, yapılan tarhiyat ile kesilen cezada hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının kayıtlarına aldığı faturaların sahte olduğu ortaya konulduğundan yapılan tarhiyat ile kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idarenin açıklamalarının ve ileri sürdüğü temyiz nedenlerinin olayla hiç bir bağlantısının bulunmadığı, mükellefiyet kaydı terkin edildiğinden vergi ve cezaların konusuz kaldığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.