Danıştay 3. Daire E.2019/5425 K.2022/229

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu ...Tekstil ve Sanayi Ürünleri İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi'nden alınamayan 2005, 2008 ila 2011 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ...tarih ve ...ile ...takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kanuni temsilcisi olduğu şirketin 10/03/2011 tarihinde alınan genel kurul kararında davacıya kanuni temsilcilik görevi verilmediği ve bu durumun 01/04/2011 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edildiğinin anlaşıldığı olayda, asıl borçlu şirketin tüm vergi borçlarının 07/01/2015 tarihli başvuruya istinaden 6552 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılması sonucu yeni bir hukuki durum ortaya çıkmış olup yapılandırma sırasında borçlu şirketin kanuni temsilcisi olmayan davacının söz konusu borçlar nedeniyle sorumlu tutularak adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İstinaf başvurularının reddine dair kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Asıl borçlu şirketin tüm vergi borçları 2015 yılında yapılandırıldığından yeni bir hukuki durum oluştuğu ve kendisinin ilgili dönemde kanuni temsilci olmaması nedeniyle söz konusu borçtan sorumlu tutulamayacağı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.