Danıştay 3. Daire E.2019/5595 K.2020/4059

Dava konusu istem: Davacı adına, 2011 yılının Şubat ila Temmuz ve Eylül dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle cezalar kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, ilgili dönemde üç ayrı mükelleften alarak indirim konusu yaptığı faturaların sahte olduğunun tespiti üzerine serbest iradesiyle, katma değer vergisi matrahını düzelterek beyanname verdiği, kanuni süresi geçtikten sonra verilen beyannameler üzerine tahakkuk eden vergi üzerinden vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, sonradan çekince konulmak suretiyle beyanların düzeltilerek tahakkuk eden vergi ve kesilen cezalara karşı dava açılmasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 378. maddesinin lafzına ve ruhuna aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 26/12/2017 tarih ve E:2016/14949 K:2017/10504 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.