Danıştay 3. Daire E.2019/5989 K.2022/2047

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde edildiği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararı uyarınca 2014 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan geçici vergi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkındaki vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, düzenlediği faturaların gerçek bir emtia teslimine dayanmadığı, komisyon karşılığında tanzim edildiği ve bu yolla elde edilen kazancın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı sonucuna ulaşıldığı ancak Danıştay içtihatları doğrultusunda Ba-Bs form analizi sonucunda tespit edilen fark matrahının %2'sinin komisyon geliri olarak dikkate alınması suretiyle bulunacak fark matrah üzerinden tarhiyat yapılması gerektiği,

dolayısıyla 2014 yılında Ba-Bs form analizi sonucunda tespit olunan 7.396.327,00 TL sahte fatura tutarının %2'si olan 147.926,54 TL komisyon geliri edilmesine karşın takdir komisyonunca 104.001,56 TL fark matrah belirlendiği, fazlaya hüküm verme yasağı uyarınca 104.001,56-TL fark matrah üzerinden yapılacak tarhiyatta hukuka aykırılık, fazlasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı,

ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı, Haziran 2012 dönemi için kesilen ve 30/09/2013 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası azaltılmış, geçici vergi ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:

Vergi Mahkemesi kararının, üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının azaltılması ve geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları kararın değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Vergi Mahkemesi kararının, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf başvurusu ise Dairelerince verilen ara kararı ile davalı idareden tekerrüre esas vergi ziyaı cezasına ilişkin belgelerin istenilmesi üzerine tekerrüre dayanak alınan vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamelerin ... tarih ... sayılı ve ... tarihli ... sayılı ihbarnameler olduğu belirtilmiş ise de ekli belgelere göre ... tarih ve ... sayılı 30/09/2013 tarihinde tebliğ edilen ihbarname olduğu anlaşıldığından dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uyarınca artırılmasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhbarnamelerde geçici verginin aranmayacağı belirtildiği halde dava konusu edildiğinden söz konusu verginin kaldırılması yerine aranmayan geçici vergi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, takdir komisyonu kararına done alınan vergi tekniği raporunda, 2014 ve 2015 yıllarında düzenlediği tüm belgelerin sahte olduğu sonucuna varıldığından, takdir edilen matrah üzerinden salınan cezalı vergide hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket adına sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun, vergi kanunlarının uygulanması ve ispatı düzenleyen 3. maddesinin (B) bendinde; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu ve yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, vergiyi doğuran olayla ilgisi doğal ve açık olmayan tanık anlatımının kanıtlama aracı olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfeti bunu iddia eden tarafa ait olduğu kurala bağlanmıştır.

213 sayılı Kanun'un 30. maddesinin 4. bendinde defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tesbitine imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısıyla ihticaca salih bulunmaması halinde matrahın re'sen takdir edileceği; aynı Kanun'un 134. maddesinde vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu hükme bağlanmış olup, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde ise gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararının, geçici vergiye ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

Ba-Bs analizinde davacı şirket tarafından satıldığı saptanan mal ve hizmet tutarına katma değer vergisi eklenmek suretiyle hesap edilen miktara Danıştay’ın yerleşik hale gelen kararları uyarınca fatura tutarının %2'si oranında komisyon geliri uygulanarak ulaşılan matrah farkından (174.553,27 TL) daha önce beyan edilerek tahakkuk ettirilmiş olan vergi (70.551,71 TL) düşüldükten sonra bulunan 104.001,56 TL matrah farkı tarhiyata esas alındığı halde,

Vergi Mahkemesince satılan mal ve hizmet tutarına katma değer vergisi eklenmeksizin doğrudan %2'sinin komisyon geliri olduğundan hareketle belirlenen miktarın (147.926,54 TL) fark matrah olarak kabulü suretiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve geçici vergi üzerinden üç kat kesilen vergi ziyaı cezasının 104.001,56 TL matrah farkına isabet eden kısmını aşan bölümünün yazılı gerekçeyle kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf isteminin reddinde hukuka uygunluk görülmemiştir.

Öte yandan, Vergi Mahkemesince satılan mal ve hizmet tutarına katma değer vergisi eklenmeksizin doğrudan %2'sinin ( 147.926,54 TL) komisyon geliri kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, takdir komisyonunca yukarıda açıklandığı üzere belirlenen matrahtan (174.553,27 TL) daha önce beyan edilerek tahakkuk ettirilmiş olan (70.551,71 TL) vergi düşüldükten bulunan miktarın (104.001,56 TL) fark matrah kabul edildiği hususunun yeniden verilecek kararda dikkate alınarak karar verileceği tabiidir.