Danıştay 3. Daire E.2019/6039 K.2020/3809

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 07/05/2008 olan mükellefiyet terkin tarihinin Ağustos 2005 olarak revize edilmesi ve 2007 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesi ile muhtelif dönemlere ait geçici vergi, katma değer vergisi ve muhtasar beyannamelerinin elektronik ortamda süresinde verilmemesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca adına kesilen özel usulsüzlük cezalarının iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle dava konusu özel usulsüzlük cezaları kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen yazılı bildirim koşulunun Genel Tebliğin Resmi Gazetede yayınlanması suretiyle yerine getirildiği, beyannamelerini süresinde vermediği sabit olan davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 17/05/2017 tarih ve E:2016/3452, K:2017/3974 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.