Danıştay 3. Daire E.2019/7032 K.2021/2866

Dava konusu istem: Davacı adına 2012 yılına ait vergi ziyaı cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen cezanın dava konusu edilmeksizin kesinleştiği dikkate alındığında söz konusu borçların tahsili amacıyla ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emri içeriğinde yer alan vergi ziyaı cezalarına ilişkin ihbarnamelerin 7201 sayılı Tebligat Kanunu 21. maddesine ve Tebligat Tüzüğü'nün 28. maddesine uygun tebliğ edilmediği, söz konusu amme alacağı kesinleştirilmeden hakkında ödeme emri düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin ihbarnamenin davacının önüne bırakılmak suretiyle usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen söz konusu cezalara karşı dava açılmaması sebebiyle cezaların kesinleştiği, bunun üzerine düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.