Danıştay 3. Daire E.2019/726 K.2022/3159

Dava konusu istem: Davacı Belediye iktisadi işletmesi adına, ticari faaliyet kapsamında gerçekleştirilen gayrimenkul kiralamalarından elde edilen gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2012 yılının Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı belediyece 2012 ila 2016 dönemlerinde kiraya verilen otopark, çay bahçesi, halı saha, tuvalet, büfe vb. gayrimenkullerin işletme hakkının devredildiği, kiralama faaliyetlerinden gelir elde edildiği ve ticari faaliyetinden dolayı iktisadi işletmesinin oluştuğundan bahisle geçmişe dönük olarak kurumlar vergisi ve geçici vergi mükellefiyeti tesis edilmesi işlemi Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K: … sayılı kararı ile iptal edildiğinden, mükellefiyete bağlı olarak geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı,

tahakkuk ettirilmeyeceği ihbarnamede belirtilen geçici vergi bakımından davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası kaldırılmış, geçici vergi yönünden ise dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı Belediyenin 2012 ila 2016 yıllarındaki gayrimenkul kiralamalarına ilişkin ticari faaliyetinden dolayı iktisadi işletmesinin oluştuğu, gelir elde eden işletmenin mükellefiyet tesis ettirmediği, çay bahçesi, otopark, terminal, tuvalet, halı saha tesisleri, apart otel gibi yerlerin kiralanmasının işletme hakkının devri mahiyetinde olduğu, diğer gayrimenkullerin ise iş yeri olarak kullanılmak üzere kiralandığı, taşınmaz kiralamalarının ticari amaçla ya da ticari organizasyon çerçevesinde gerçekleştirilmesi, devamlı surette, belirli bir hacim ve ehemmiyette olması nedeniyle Belediyenin iktisadi işletmesi adına mükellefiyet tesisinde ve kayıt ve beyan dışı bırakılan gelirin vergilendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Davacı Belediye İktisadi İşletmesi adına 2012 ila 2016 yıllarına ilişkin olarak geriye dönük kurumlar vergisi ve geçici vergi mükellefiyeti tesis edilmesi işlemini iptal eden karara karşı yapılan temyiz başvurusunu sonuçlandıran Dairemizin 15/09/2022 tarih ve E:2019/724, K:2022/3156 sayılı kararının ''Karşı Oy''unda belirtilen hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca, sözü edilen kararda belirtilen kısım yönünden Daire Kararına katılmıyorum.