Danıştay 3. Daire E.2019/788 K.2021/2805

Dava konusu istem: Davacı adına, mahkeme kararı uyarınca düzenlenerek tebliğ edilen (2) nolu ihbarname içeriği vergi ve cezaların süresinde ödenmemesi üzerine tanzim edilen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan vergi ve cezaların kaldırılması istemiyle açılan davayı tarhiyat yönünden reddeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı üzerine düzenlenen (2) nolu ihbarnamelerin davacının bilinen adresinde bulunamaması nedeniyle ilanen tebliğ edildiği ve sonrasında dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği olayda, (2) nolu ihbarnamelere ait tebliğ alındılarının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine uygun olarak komşulardan bir kişi veya muhtar veya ihtiyar heyeti üyelerinden biri veyahut bir zabıta memurunun imzasına yer verilmek suretiyle düzenlenmediği dolayısıyla (2) nolu ihbarnameler usulüne uygun tebliğ edilmeden ödeme emri düzenlenemeyeceği gerekçesiyle dava konusu ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının adreste bulunmama durumunun mahalle muhtarı ve yetkili memurun imzası ile tutanak haline getirilerek usulüne uygun bir şekilde tespit edildiği, ödeme emrine itiraz sebeplerinin sınırlı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.