Danıştay 3. Daire E.2020/1242 K.2021/3067

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 ila 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ait katma değer vergisi, özel usulsüzlük cezası, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 2011 yılının Şubat dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezasının usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek dava açılmaksızın kesinleştiği, diğer kamu alacakları yönünden ise tarhiyatlara karşı açılan davaların reddedilmesi üzerine düzenlenen … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerine karşı açılan davaların da Mahkemelerinin … tarih ve E:…, …, K:…, … sayılı kararlarıyla reddedildiği, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 180 ve devamı maddeleri uyarınca davacı şirketin "...

Elektrik Elektronik Taahhüt Endüstriyel Otomasyon İnşaat Turizm Makine ve Sanayi Ticaret Limited Şirketi" olan unvanını … tarih ve … sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanan ilanla "...

Elektrik Elektronik İnşaat Makine Mühendislik Turizm Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi" olarak değiştirdiği, nev'i değişikliği sonrasında bütün borç ve alacaklar yeni şirkete geçeceğinden, bu değişiklik sonrasında yeni şirket hakkında takip yapılarak kesinleşen ve ödenmeyen amme alacakları için müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusu, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu ödeme emrinin Şubat 2011 dönemine için kesilen özel usulsüzlük cezasına yönelik hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle bu yönden reddedilmiş, davacı şirket adına düzenlenen … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerine karşı açılan davaların ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, …, K:…, … sayılı kararlarıyla reddedildiği, söz konusu kararlara karşı yapılan istinaf başvurularının da Dairelerince reddedildiği, bu durumda, nev’i değişikliği ile birlikte anonim şirkete dönüşen şirket eski limited şirketin devamı niteliğinde olduğu, limited şirketin bütün hak ve borçları da yeni türe dönüşen anonim şirkete geçeceğinden, eski limited şirket adına düzenlenen sözü edilen ödeme emirleri içeriği borçların davacı anonim şirketin borcu niteliğinde olduğu,

bu ödeme emirlerine karşı açılan davaların reddine ilişkin kararların kesinleşmesi üzerine davalı idarece 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un ödeme emrinden sonra gelen cebri icraya ilişkin hükümlerine göre takibe devam edilmesi gerekirken, aynı borçlara ilişkin olarak yeniden ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle ödeme emrinin diğer amme alacaklarına isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek, sözü edilen hüküm fıkrası kaldırılarak, ödeme emrinin değinilen kamu alacaklarına ilişkin kısmı iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, nev'i değişikliği sonrasında anonim şirkete dönüşen davacı şirket, eski limited şirketin kesinleşen ve ödenmeyen tüm borçlarından sorumlu olduğundan davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, ödeme emrinin dayanağı tarhiyatlara ilişkin ihbarnamelerin tebliğinin usulsüz olduğu, dolayısıyla amme alacağının zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir. Davacı tarafından, ödeme emirlerine dayanak ihbarnamelerin tebligatının usulsüz olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.