Danıştay 3. Daire E.2020/136 K.2023/233

Dava konusu istem: Davacı şirketin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması ve tahsil edilen tutarın iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından, 6736 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Kanun kapsamında yapılandırılarak ödeme planına bağlanan kamu alacağının ödenmemesi nedeniyle tecil planının bozulması üzerine ödenmeyen borçların tahsili amacıyla davacı şirket adına tanzim edilen ve 27/07/2017 tarihinde şirketin işyeri adresinde kanuni temsilcisine tebliğ edilen ödeme emrine karşı herhangi bir dava açılmadığı gibi ödeme de yapılmadığı, usulüne uygun olarak kesinleştirilen kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-hacizde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6736 sayılı Kanun’un 3. maddesinden faydalanmak için 28/11/2016 tarihinde başvuruda bulunulduğu, bu hususta cevap beklenirken haklarında ikinci kez işlem tesis edildiği, bu işleme karşı aynı Kanun’un 4. maddesinden faydalanılarak borcun yapılandırıldığı, ilk taksit yatırılsa da devam eden taksitlerin ödenmediği, bunun üzerine borcun yapılandırmasının bozularak tarafına herhangi bir ödeme emri gönderilmeden e-haciz uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.