Danıştay 3. Daire E.2020/138 K.2022/5201

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Organizasyon ve Pazarlama Satış Destek Hizmetleri Limited Şirketinden alınamayan 2006 ve 2007 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali ile malvarlığına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece dava konusu ödeme emrinin 08/12/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın süresinde açılmadığı iddia edilmiş ise de ödeme emrinin önce 20/11/2013 tarihinde tebliğ edilmek istendiği,

tebliğ alındısına "Aynı adreste …'tan soruldu, yapılan soruşturmada alıcısının adreste tanınmadığı öğrenildi, iade." şerhi düşülmek suretiyle tebliğ evrakının iade edilmesi üzerine ilanen tebliğ yoluna gidildiği ancak söz konusu tebliğ alındısı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102.maddesine uygun şekilde düzenlenmediğinden ortada usulüne uygun yapılmış bir tebliğden bahsedilemeyeceğinden ödeme emrinin davacının beyan ettiği öğrenme tarihi olan 10/10/2017 tarihinde tebliğ edildiğinin dolayısıyla açılan davanın süresinde olduğunun kabulü gerektiği,

asıl amme borçlusu şirketin 15/11/2013 tarihinde ticaret sicilinden re'sen silindiği hususunun 22/11/2013 tarihinde ilan edildiği, davacının şirketteki hisselerini 30/06/2008 tarihli hisse devir sözleşmesi ile …'ya devrettiği ve bu şahsın şirketi münferiden temsil ve ilzama yetkili kılındığı, dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalara yönelik şirket adına düzenlenen ihbarnamelerin davacının şirket müdürlüğü görevinin sona erdiği tarihten sonra 04/10/2011 tarihinde ikametgah adresinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

şirket adına tanzim edilen ödeme emrinin ise şirketin ticaret sicilinden silindiği tarihten sonra 18/11/2013 tarihinde tebiğinin hukuken geçerli olduğundan da söz edilemeyeceği dikkate alındığında, 10/10/2017 tarihinde tebliğ edildiği kabul edilen ödeme emri içeriği 2006 ve 2007 yıllarına ilişkin kamu alacağının zamanaşımına uğradığı sonucuna varıldığından dava konusu ödeme emrinde ve mal varlığına uygulanan hacizde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiş, haciz ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirket adına takdir komisyonu kararına dayanılarak düzenlenen ihbarnamelerin 04/10/2011 tarihinde tebliğ edildiği, şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenerek 08/12/2016 tarihinde tebliğ edilen dava konusu ödeme emrinde ve buna dayanılarak malvarlığına uygulanan hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.