Danıştay 3. Daire E.2020/1525 K.2020/5348

Düşüncesi

Olayda, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuyla davacının bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığının tespiti sonrasında maliyetlere ilişkin herhangi bir araştırma, inceleme ve değerlendirme yapılmadan defterlerde kayıtlı maliyetlerin kayıtdışı hasılat da dahil tüm hasılatın maliyeti olarak kabul edilmesiyle hesaplanan matrah farkı üzerinden salınan vergi ve kesilen cezaya karşı açılan davada davacı tarafından, yapılan hesaplamada bazı maliyetlerin dikkate alınmadığının ileri sürüldüğü anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için kayıtdışı hasılata ilişkin vergi incelemelerinde maliyet değerlendirmesi yapılmasının gerekip gerekmediği; gerekmiyor ise beyan edilen kayıtlı maliyetlerin, hesaplanan ve beyan edilen toplam hasılatın maliyeti olarak kabul edilip edilemeyeceği; gerekiyor ise inceleme elemanı tarafından yapılmayan bu değerlendirmenin ilk derece Mahkemesi tarafından yapılıp yapılamayacağı hususlarının çözüme kavuşturulması zorunludur.

Bu noktada ilk olarak, kayıtdışı hasılata ilişkin incelemelerde maliyetlere ilişkin bir inceleme ve değerlendirme yapılmasının matrahın hukuken doğru hesaplanması açısından gerekli olduğu, davacının defterlerinde kayıtlı maliyetler, toplam hasılatın maliyeti olarak kabul edilecek ise de bu kabulün bir "ön kabul" olarak değil, maliyetlere ilişkin değerlendirme yapılması sonrasında uygulanacak bir "kabul" olması gerektiği,

somut uyuşmazlıkta ise davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporunda maliyetlere ilişkin hiçbir değerlendirme yapılmaması sebebiyle eksik inceleme sonucu hukuken usulüne uygun bir kayıt dışı hasılatı matrah farkı hesaplamasından söz edilemeyeceği değerlendirildiğinden kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Daire kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, davacı temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü: Danıştay dava daireleri ve İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulları tarafından verilen kararların düzeltilebilmesi, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesinde yazılı sebeplerden birinin bulunması halinde mümkün olup, kararın düzeltilmesi istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen sebepler bunlardan hiçbirine uymadığından istemin reddine, 10/12/2020 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(X)- KARŞI OY

Düzeltilmesi istenilen kararın "Karşı Oy"unda açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile Dairemiz kararı kaldırıldıktan sonra temyiz isteminin reddiyle Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği oyuyla karara katılmıyorum.