Danıştay 3. Daire E.2020/2184 K.2022/5614

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, yurt dışına her hangi bir mal teslimi olmaksızın kısmen sahte fatura düzenlemek suretiyle ihracat istisnası kapsamında haksız olarak katma değer vergisi iadesi aldığından bahisle söz konusu verginin geri alınması amacıyla 2013 yılının Ocak, Şubat, Mart ve Haziran dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile vergi inceleme raporunda yer alan saptamalardan, sahte fatura düzenlemek suretiyle haksız katma değer vergisi iadesi aldığına ilişkin somut ve yeterli tespit bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği tespit edildiğinden haksız olarak iade alınan katma değer vergisinin geri alınması amacıyla yapılan dava konusu tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Sahte fatura düzenlendiği yönünde idarece somut bir tespit yapılmadığı, varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, dava konusu dönemlerde düzenlenen ihracat faturalarının gerçek bir emtia teslimine dayanmadığını kanıtlayıcı mahiyette olduğu ve haksız iade almak amacıyla düzenlendiği sonucuna varıldığından temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Karara katılmıyoruz.