Danıştay 3. Daire E.2020/2379 K.2020/5479

Dava konusu istem : Davacı adına, yasa dışı ikrazatçılık faaliyetinden elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporu done alınarak düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2008 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kuyumculuk faaliyeti yapmak üzere … ile adi ortaklığı bulunan davacının 2006 ila 2009 yıllarına ait hesaplarının incelendiği olayda, aralarında yakın akrabalık bağı veya ticari bir ilişki olmaksızın karşılıksız borç para alıp verilemeyeceği dikkate alındığında, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler ve alınan ifadeler de göz önünde bulundurularak,

davacının faiz karşılığı borç para verme işlerini mutad olarak yaptığı, dava konusu dönemde elde ettiği faiz geliri hesaplanırken, davacıdan 2008 yılında aylık %8 faiz oranıyla 20.000,00 TL borç para aldığını ve karşılığında aynı tutarda çek verdiğini beyan eden …'nun ifadesi doğrultusunda hesaplanan faiz geliri ile davacının çeşitli banka hesaplarına açıklaması çek ödemesi veya nakit yatan şeklinde olan ve kaynağı ispat edilemeyen para tahsilatları toplamından 2008 yılı kuyumculuk faaliyetinden elde edilen hasılat olan 12.452,64 TL'nin tenzil edilmesi sonucu kalan tahsilat tutarı üzerinden, davacının lehine yorumla en yüksek faiz oranı %25,

en düşük faiz oranı %7 kabul edilmek suretiyle hesaplanan ortalama %16 faiz oranı esas alınmak suretiyle ulaşılan faiz gelirleri üzerinden hesaplanan banka ve sigorta muameleleri vergisi tutarlarının tenzil edilmesi sonucu ulaşılan toplam 144.712,09 TL tutarındaki kayıt ve beyan dışı bırakılan kazancın davacının %50 oranındaki ortaklık payına isabet eden 72.356,02 TL'lik kısmının dönem matrah farkı olarak belirlendiği,

matrahın bulunuş ve hesaplanış yöntemi hukuka uygun olduğundan yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen verginin aranmayacağı gerekçesiyle 2008 yılına ait vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçici verginin ihbarname üzerine bilgisayar sisteminde tahakkuk aşamasında gecikme faizinin hesaplanabilmesi için yazıldığı, ihbarname üzerinde de bu durumun açıkça belirtildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.