Danıştay 3. Daire E.2020/2824 K.2021/2131

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre Ocak ila Aralık 2008 dönemleri için re’sen salınan katma değer vergileri ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin, İstanbul Ticaret Sicili Memurluğunda 25/11/2009 tarihinde tescil ve ilan edilen ... tarih ve ... sayılı ortaklar kurulu kararı uyarınca tasfiyeye girdiği, tasfiye memuru olarak ...'ın belirlendiği ve tasfiye adresinin "... Mah. ... Cad. ... Sit. ...

Blok D: ... - Çekmeköy/İstanbul" olduğunun anlaşıldığı olayda, defter ve belgelerin ibrazına dair 26/07/2012 tarihli yazının davacı şirketin belirtilen adresine tebliğe çıkarıldığını gösterir herhangi bir bilgi ya da belge olup olmadığına ilişkin Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece dosyaya herhangi bir bilgi ve belge sunulmadığı,

söz konusu yazının, bilinen en son adresi olan tasfiye işlemlerinin yürütüldüğü adrese tebligata çıkarılarak tebliğ imkansızlığı 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca ortaya konulmaksızın, tasfiyeden sorumlu kanuni temsilcinin ikamet adresinde eşine tebliğ edilmesinin hukuka uygun düşmediği dikkate alındığında, ibraz ödevinin yerine getirilmediğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu vergi ve cezalara dayanak alınan tebligatların usule uygun gerçekleştirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.