KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/2826 E., 2020/5599 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2020
- Esas No
- 2020/2826
- Karar No
- 2020/5599
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen 19/08/2014 tarih ve 15 takip nolu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle ödeme emri iptal edilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Haczi kabil mal varlığı bulunmayan asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilemediği hususunun davalı idarece ortaya konulamadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 27/09/2018 tarih ve E:2017/2027, K:2018/4713 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2020/2826, K. 2020/5599, 15 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama