Danıştay 3. Daire E.2020/2835 K.2023/3218

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan verginin %5'i oranına isabet eden tutarın mahsuben iadesi talebinin yerine getirilmemesi üzerine Ekim 2018 dönemine ait katma değer vergisinin tahsili amacıyla adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin … tarihinde verdiği Ekim 2018 dönemi vergi sorumlularına ilişkin 2 no'lu katma değer vergisi beyannamesi neticesinde adına 150.558,97-TL, yine aynı tarihte vermiş olduğu Ekim 2018 dönemi katma değer vergisi beyannamesi neticesinde ise adına 735.016,83-TL tutarında katma değer vergisi tahakkuk ettiği, toplam 885.575,80-TL tutarındaki Ekim 2018 dönemi borçlarının 2017 dönemi kurumlar vergisi beyannamesinde yer alan 1.000.000,00-TL tutarındaki vergi indiriminden mahsubunun talep edildiği,

davacı tarafından 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan verginin %5'i oranına isabet eden tutardan haksız olarak faydalanıldığından ilgili beyannamenin bu yönde düzeltilmesi ve belirtilen eksikliklerin tamamlanması halinde 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde iadesi gereken 183.445,04 TL geçici verginin 2018 yılı stopaj vergisi borçlarına mahsuben iadesi yönündeki başvurunun yerine getirileceğine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davanın Mahkemelerinin

… tarih ve E:…, K:… sayılı reddedildiği, mahsuben iade imkanı olmayan ve verdiği beyanname üzerine adına tahakkuk eden vergi borcunun ödenmemesi sebebiyle davacı şirket adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İhraç kayıtlı teslimler gerçekleştirdiği, Nisan 2016 dönemine ait katma değer vergisi beyannamesinde 27.171,22TL tecil edecek katma değer vergisi beyan edildiği, 14/12/2016 döneminde düzeltme beyannamesi verilerek tecil edilecek katma değer vergisi tutarının düşürüldüğü, tecil edilen katma değer vergisi olarak beyan edilen tutar ile ödenecek katma değer vergisi toplamının 14/12/2016 tarihinde Nisan 2016 dönemine ilişkin düzeltme beyannamesi verilmesi sonucunda değişmemesi sebebiyle düzeltme beyannamesi ile çıkan ödenecek katma değer vergisine ait bir tahakkuk fişi bulunmadığı,

Nisan 2016 dönemine ilişkin 26/05/2017 tecil vadeli 1.313,44TL tutarındaki katma değer vergisi ile Mayıs 2016 dönemine ait 26/06/2017 tecil vadeli ve 3.888,11 TL tutarındaki katma değer vergisinin 1.175,53 TL'lik kısmının terkini sonucu kalan 2.712,58 TL’lik kısmının davacı tarafça.

Anonim Şirketi’ne dahilde işlem izin belgesi kapsamında yapılan satışlara ait olup bu şirket tarafından söz konusu belgeye dahil edilmediğinden tecil edilen katma değer vergisinin terkininin yapılmadığı ancak ödemesinin gerçekleştirildiği, Kasım 2016 dönemine ait 26/12/2017 tecil vadeli 24.949,35, Ocak 2017 dönemine ait 26/02/2018 tecil vadeli 13.696,69 TL tutarlı katma değer vergisi borcuna konu dönemlerde.

Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’ne dahilde işleme izin belgesi kapsamında yapılan satışlara ait dahilde işleme izin belgesi için müşterisi tarafından 14/08/2019 tarihine kadar süre uzatımı alındığı, konuyu açıklayan dilekçenin ilgili vergi dairesine sunulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/09/2023 tarih ve E:2020/3473, K:2023/3216 sayılı kararının "Karşı Oy"unda açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.