Danıştay 3. Daire E.2020/293 K.2021/2130

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım mal ve hizmet alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına istinaden 2006 yılının Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesince Vergi Mahkemesi kararının, tarhiyatın ...

Turizm Taşımacılık ve İnşaat Organizasyon Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nden alınan faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması üzerine söz konusu bozma hükmüne uyulduğu belirtilerek davacının uyuşmazlık konusu dönemde sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonuna sevki üzerine takdir komisyonu kararına dayanılarak tarhiyat yapılmış ise de, alımda bulunduğu mükelleflere ait faturalardan kaynaklanan faturalar sebebiyle verilen düzeltme beyannamesinin dikkate alınmadığı,

tarhiyatın dayanağı olarak gösterilen takdir komisyonu kararlarında davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna herhangi bir atıf yapılmadığı, diğer yandan yasal kayıtlara intikal ettirilen faturalar ile ilgili olarak Aralık 2006 dönemine ait ve Ba-Bs formunun incelenmesi sonucunda yapılan tarhiyatın ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı ile uyuşmazlık konusu faturaların dönem beyannamelerinden tenziline ilişkin düzeltme beyannamesinin dikkate alınmaksızın, gerekli ve yeterli incelemeye dayanmayan soyut ve varsayıma dayalı takdir komisyonu kararından hareketle belirlenen matraha dayalı yapılan tarhiyatta yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kaldırıldığı,

bu kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 26/04/2013 tarih ve E:2013/3291, K:2013/4101 sayılı kararı ile onandığı ve aynı Dairenin 09/12/2013 tarih ve E:2013/10052, K:2013/11431 sayılı kararıyla karar düzeltme istemi reddedilerek sözü edilen mahkeme kararının kesinleştiği görüldüğünden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle cezalı verginin sözü edilen firmadan temin edilen faturalardan kaynaklanan kısmı kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu dönemde gerçek bir emtia ve hizmet alımına dayanmayan faturaları yasal kayıtlarına intikal ettirdiği sabit olan davacının, söz konusu faturalardaki katma değer vergisini indirim konusu yapamayacağı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu dönemde emtia alımında bulunulan şirketlerin sahte fatura düzenleyen şirketler olduğu öğrenildikten sonra 2009 yılı Ocak dönemi katma değer vergisi beyannamesinde uyuşmazlık konusu faturalar içeriği katma değer vergisinin sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarından çıkartıldığı, mükerrer olarak kesilen cezaların kaldırılmasının hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirket adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına istinaden 2006 yılının Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine karşı açılan davada tarhiyatı azaltan ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih E: ..., K: ... kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının Danıştay Üçüncü Dairesinin 01/03/2018 tarih ve E:2016/2080, K:2018/1001 sayılı kararıyla; davacıya fatura düzenleyen ...

Turizm Taşımacılık ve İnşaat Organizasyon Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporunda 2006 yılında servis ve personel taşıma hizmetiyle ilgili tanzim edilen faturaların gerçek olduğu ancak bu hizmetler dışında düzenlenen hafriyat, toprak nakli, kum nakli, armatör tamir bedeli ve nakliye faturalarının herhangi bir ticari faaliyette bulunmaksızın sahte olarak düzenlendiği sonucuna ulaşıldığı halde Vergi Mahkemesince,

değinilen şirketle ilgili olarak 2006 yılında gerçek herhangi bir faaliyetinin bulunmadığı yönünde değerlendirme yapılması ve yine tarhiyatın dayanağı takdir komisyonu kararları olmasına rağmen vergi inceleme raporu olarak nitelendirilmesinin yargılama usulüne uygun düşmediği, davacı şirket tarafından; dava konusu vergi ve cezalarla ilgili olarak daha önce şirketleri adına ihbarname düzenlendiği ve dava konusu yapıldığı,

faturaları eleştirilen şirketlerden 2006 ve 2007 yıllarında yapılan alımların, Beykoz Vergi Dairesi Müdürlüğünün talebi üzerine verilen 24/02/2009 ve 25/10/2009 tarihli düzeltme beyannameleri ile beyanlardan çıkartıldığı iddia edilerek düzeltme beyannamelerinin dava dilekçesi ekinde sunulduğu, davacının değinilen şirketlerden alarak beyanlarına intikal ettirdiği faturalar ile ilgili olarak 2006 yılının Aralık dönemine ilişkin yapılan tarhiyatın ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararı ile uyuşmazlık konusu faturaların dönem beyannamelerinden tenziline ilişkin düzeltme beyannamesinin dikkate alınmaksızın, gerekli ve yeterli incelemeye dayanmayan soyut ve varsayıma dayalı takdir komisyonu kararından hareketle belirlenen matraha dayalı yapılan tarhiyatta yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kaldırıldığı,

bu kararın Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 26/04/2013 tarih ve E:2013/3291, K:2013/4101 sayılı kararı ile onandığı ve aynı Dairenin 09/12/2013 tarih ve E:2013/10052, K:2013/11431 sayılı kararıyla karar düzeltme istemi reddedilerek sözü edilen mahkeme kararının kesinleştiği, davacı iddialarının ve belirtilen hususların dava konusu vergilendirmeyi etkileyici mahiyette olduğu olayda Vergi Mahkemesi kararının, 2577 sayılı Yasa'nın 20. maddesinin verdiği yetki uyarınca yapılacak re'sen araştırma sonucu yeniden bir karar verilmek üzere bozulduğu anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 3. bendinde, kararın bozulması halinde dosyanın Danıştayca kararı veren mahkemeye gönderileceği, mahkemenin dosyayı diğer öncelikli işlere nazaran daha öncelikle inceleyeceği ve varsa gerekli tahkik işlemlerini tamamlayarak yeniden karar vereceği, 4. bendinde ise mahkemenin bozmaya uymayarak eski kararında ısrar edebileceği kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz merci tarafından verilen bozma kararları üzerine ilk derece mahkemelerinin ya bozma kararı uyarınca gerekli inceleme ve araştırmayı yaparak karar vermeleri ya da eski kararlarında ısrar etmeleri dışında bir karar vermeleri olanaksızdır. Vergi Mahkemesince, bozma kararına uyulduğu belirtilmesine karşın, söz konusu kararda belirtilen davacı iddiaları ve diğer hususlarla ilgili olarak herhangi bir araştırma yapılmaksızın davanın sonuçlandırılması yargılama usulüne uygun düşmediğinden, temyiz istemine konu kararın bozulması gerekmiştir.