Danıştay 3. Daire E.2020/3329 K.2020/4174

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ortaklardan alacaklar hesabında bulunan yüksek miktarda parayı bedelsiz olarak ortaklarına kullandırdığı, buna ilişkin herhangi bir faiz hesaplamadığı, faiz ödemesi içeren fatura düzenlemediği ve beyanlarına faiz gelirlerini aktarmayarak faiz kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle 2018 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 06/10/2019 tarihinde davacıya e-tebligat yoluyla tebliğ edilen ihbarnameye konu tarhiyatı kaldırmış, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca tebliğ tarihini izleyen günden itibaren vergi mahkemelerinde otuz günlük dava açma süresinin son günü olan 05/11/2019 tarihine kadar dava açılması gerekirken, bu sürenin geçirilmesinden sonra 06/11/2019 tarihinde açılan davanın süre aşımı sebebiyle esasının inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka ve usule uygun olmadığı, e-tebligat adresi bu hususta vekaletname ile özel yetki verilen şahıs tarafından alınmadığından tebligatın usulsüz olduğu, dava dilekçesinde sehven 06/10/2019 tarihinin tebliğ tarihi olarak belirtildiği, asıl öğrenme tarihlerinin 16/10/2019 olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.