Danıştay 3. Daire E.2020/3640 K.2023/3520

Dava konusu istem: Davacı adına, maddi duran varlık miktarından fazla amortisman ayırdığı yönünde saptamalar içeren cevaplı raporun done alındığı takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile sözü edilen takdir komisyonu kararının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Dairesi Müdürlüğünün teftişi sonucunda düzenlenen cevaplı raporun 36. kısmında, 23. ekine atıf yapılarak bir kısım mükelleflerin ayırdıkları amortismanlarda tutarsızlıklar bulunduğu, söz konusu mükelleflerden izahat istenilmesi, düzeltme beyanında bulunmayan mükelleflerin de vergi incelemesine sevk edilmesi gerektiği tespit ve değerlendirmelerine yer verildiği, bahse konu ekin ilgili satırında da davacının 2008 yılı amortismana tabi iktisadi kıymetleri ile ayırdığı amortisman tutarının önceki yılla karşılaştırıldığı,

değinilen raporda davacının amortisman işlemlerinde bir kısım tutarsızlıklar tespit edilse de olayın gerçek mahiyetinin araştırılması ve bir vergi ziyaı bulunması halinde de bunun somut şekilde ortaya konulabilmesi için vergi incelemesi yapılması gerektiği halde herhangi bir vergi incelemesi yapılmaksızın takdir edilen matrah üzerinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararı gereğince yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.